Plebiscyt Górnośląski 20 III 1921
- Producent: Instytut Pamięci Narodowej
- Rok wydania: brak
- Liczba elementów: 560
- Wymiary: brak
- Seria: Puzzle Historyczne
- Artysta: Stanisław Ligoń
- Podseria: brak
- EAN: brak
- Kategorie: TRADYCYJNE
Podziękowanie
Opis
Lubię takie smaczki i wydania specjalne :) Takich puzzli nie znajdzie się w supermarkecie, ale w bibliotece już tak :) Wykrojnik już mi znany z innych „specjalnych” niskonakładowych wydań. Dobrze, że raczej nie ma jednolitych kolorów i łatwo rozróżnić co i gdzie – chociaż przy ramce miałam problem :)
Podziękowanie
Puzzle miałam okazję ułożyć dzięki uprzejmości MBP w Gliwicach - pozdrawiam i jeszcze raz dziękuje :)
Ciekawostka
„Traktat pokojowy, kończący zmagania I wojny światowej i ustalający nowy ład polityczny w Europie, podpisano 28 czerwca 1919 r. w Wersalu pod Paryżem we Francji. Wśród wielu postanowień, podyktowanych przez zwycięskie mocarstwa, znalazła się w nim decyzja, że o przyszłości Górnego Śląska, znajdującego się dotychczas w państwie niemieckim, zadecyduje plebiscyt. O włączenie regionu w swoje granice zabiegały pokonane w wojnie Niemcy i odradzająca się po latach zaborów Rzeczpospolita.Kampanię propagandową przed plebiscytem górnośląskim, w ramach której zamierzano przekonać niezdecydowanych do oddania głosu na właściwą stroną, prowadzili zarówno Polacy, jak i Niemcy. Obie strony masowo wydawały odezwy, ulotki, plakaty, pocztówki, znaczki, afisze czy wiele tytułów wysokonakładowej prasy w obu językach. Ilustrowane przez najlepszych artystów, z bezpośrednimi hasłami, druki te nawoływały do głosowania za konkretną stroną. Pracownikiem Polskiego Komisariatu Plebiscytowego w Bytomiu był między innymi Stanisław Ligoń (1879-1954), artysta-malarz, pochodzący ze znanej górnośląskiej rodziny polskich działaczy narodowych. Na potrzeby kampanii przed plebiscytem wykonywał on rysunki satyryczne, karykatury czy plakaty. Wśród najsłynniejszych z nich jest plakat „Tylko z Polską lud śląski rozerwie okowy niewoli”. Był również współtwórcą słynnego polityczno-satyrycznego pisma „Kocynder”, zyskując dzięki temu przydomek Karlik z Kocyndra.”
